Ostatnia aktualizacja 2025-11-17
Kicznia leży w północnej części gminy Łącko, w powiecie nowosądeckim, w województwie małopolskim. Wieś rozciąga się wzdłuż doliny potoku zakiczańskiego na długości ok. 7 km. Otaczają ją zalesione wzgórza Beskidu Wyspowego. Nad krajobrazem dominuje Modyń (1029 m n.p.m.), zwany „Górą Zakochanych”. Położenie w dolinie sprawia, że Kicznia zachowała charakter liniowej wsi o wyraźnym, rolniczym układzie przestrzennym. Poziom zabudowy waha się od 400 do 620 m n.p.m., co zapewnia zróżnicowane panoramy na dolinę Łącka i pasmo Radziejowej.
Pierwsze wzmianki o Kiczni pochodzą z XIV wieku. W 1379 roku notowano nazwę Kyczno, a później Kyczna i Kiczna. Wieś należała do dóbr klarysek w Starym Sączu, obejmujących większość ziem obecnej gminy. Przez stulecia była zapleczem gospodarczym klasztoru: pola, młyny i pasieki tworzyły jego rolnicze zaplecze.
Z Almanachu Łąckiego wynika, że w XV wieku Kicznia liczyła 15 łanów kmiecych, co stawiało ją wśród większych wsi regionu. W XIX wieku, po sekularyzacji dóbr, ziemie przeszły w ręce chłopów, a wieś zachowała rolniczy charakter.
Dziś Kicznia liczy około 850 mieszkańców. To typowa wieś rolnicza o silnych tradycjach sadowniczych. Uprawia się tu głównie jabłonie, śliwy i grusze. W wielu gospodarstwach działają małe przetwórnie owoców, które produkują soki i susze. W czasie Święta Kwitnącej Jabłoni mieszkańcy Kiczni aktywnie promują lokalne produkty.
W ostatnich latach poprawiono infrastrukturę: uregulowano potok zakiczański, zmodernizowano drogi i mosty. Wieś korzysta z bliskości trasy Łącko–Kamienica, co sprzyja rozwojowi agroturystyki.
Kicznia jest wygodnym punktem wypadowym na Modyń (1029 m n.p.m.). Na szczyt prowadzą lokalne ścieżki i szlak łącznikowy do czerwonego szlaku graniowego Beskidu Wyspowego. Trasa ma ok. 14 km i zajmuje 4–5 godzin. Wędrówka daje szerokie widoki na Pieniny, Gorce i Tatry.
Okolica sprzyja pieszym i rowerowym wycieczkom. Wzdłuż potoku biegną malownicze ścieżki, a lasy na stokach Modynia obfitują w grzyby i owoce leśne, co przyciąga turystów.
Kicznia zachowała silną tożsamość wspólnotową, widoczną w aktywności OSP i rady sołeckiej. W centrum wsi znajduje się nowoczesna szkoła, pełniąca funkcję miejsca spotkań i wydarzeń kulturalnych. Mieszkańcy organizują wspólne akcje porządkowe i wydarzenia integrujące społeczność.
W przekazach ludowych zachowało się wspomnienie o „starej cerkwi” na wzgórzu nad wsią (tradycja niepotwierdzona materiałowo). Według badań terenowych mogło tam istnieć drewniane oratorium związane z klaryskami, lecz brak po nim śladów. Nazwa przysiółka „Cerkiewka” może stanowić echo tej tradycji.